De Japanse taal en het schrift zijn vanuit algemeen oogpunt zeer complexe disciplines, vooral voor iemand die nog geen andere Aziatische taal heeft geleerd. Naast grammaticale verschillen in de taal en andere culturele gewoonten, die het leren nog moeilijker maken, is ook het systeem van de combinatie van drie verschillende sets bij het schrijven vaak een probleem. Bij het schrijven kunt u kiezen uit hiragana, katakana en kanji. Het gebruik ervan is echter niet willekeurig, maar onderworpen aan regels en gewoonten die u zich eigen moet maken.
Hiragana
vormt samen met katakana een paar lettergreepschriften, wat betekent dat één teken één lettergreep vertegenwoordigt. Het bestaat uit 45 lettergreepsymbolen en één lettersymbool, waarmee de letter n wordt uitgedrukt. Door twee streepjes of een cirkeltje boven sommige tekens te plaatsen, krijgen we echter nog meer lettergrepen.
Dit schrift wordt gebruikt als we een woord willen schrijven waarvoor geen kanji bestaat. Daarnaast worden er ook grammaticale vormen mee gevormd – bijvoorbeeld voorvoegsels, achtervoegsels of uitgangen.
Katakana
Het tweede lettergreepschrift bestaat uit 47 symbolen voor lettergrepen, plus één voor de letter n. Ook deze symbolen kunnen we weer aanpassen door er een cirkeltje of streepjes aan toe te voegen.
Meestal zie je katakana bij woorden die uit een andere taal zijn overgenomen. Terwijl het vroeger vooral Chinese of Portugese woorden waren, zijn het tegenwoordig bijna altijd begrippen uit het Engels. Verder wordt het gebruikt bij het schrijven van onomatopeeën, of bij het noteren van woorden die we willen benadrukken (in dat geval heeft het een vergelijkbare betekenis als vetgedrukte letters of cursief).
Kanji
, ook wel kandži genoemd, is een schriftsysteem dat is voortgekomen uit Chinese karakters. Elk afzonderlijk symbool vertegenwoordigt de stam van een woord; uitgangen en andere grammaticale constructies worden aangevuld met hiragana. De uitspraak en betekenis van een teken kunnen niet puur uit de morfologie worden afgeleid; het is dus noodzakelijk om elk afzonderlijk symbool te leren. Het totale aantal kanji is onbekend, maar wordt geschat op ongeveer 50.000. Dat is echter geen reden tot paniek – in de praktijk worden slechts ongeveer 3.000 tot 6.000 symbolen gebruikt.
